Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/6188 K.2015/8742

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık A.. K.. hakkında hükmolunan mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının TCK'nın 43. maddesi gereğince artırım yapılırken hesapta hata yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasındaki, netice ceza olan 10000,00 TL adli para cezasının 9360,00 TL adli para cezası olarak DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

b) Sanıklar M.. T.., H.. A.., G.. I.. ve Ş.. K.. haklarında verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,