Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/6219 K.2015/3098

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi,

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 11/02/2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 23/03/2011 olduğu, daha önceden temyiz edilerek kesinleşen İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 2011/138 Esas-2012/261 karar sayılı dosyasında ise suç tarihinin 04/03/2011, iddianame düzenleme tarihinin 29/03/2011 olduğu, anılan her iki dosyada da sanığın seyyar tezgahta bandrolsüz kitap satarken yakalanması karşısında; ilk iddianame tarihine kadar tespit edilen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç oluşturduğu gözetilerek bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından,

kesinleşen İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesinin 2011/138 Esas-2012/261 karar sayılı dosyasının evrakları celp edilip sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesi,