Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/636 K.2015/640

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mahkeme tarafından 14.10.2008 tarihinde verilen kararın Yargıtay 3 Ceza Dairesinin 2010/5376 E.2011/8047 K.sayılı ilamı ile bozulması üzerine yeniden yapılan keşifte bozmanın gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma sonucu karar verilmesi,

2- Bozmadan sonra yapılan 06.11.2012 tarihli bilirkişi incelemesinde suça konu 29 Ada, 23 nolu parselin orman sayılan yerlerden olmadığının belirlenmesine rağmen, suça konu taşınmazın 29 ada 9 nolu orman parselinde olduğundan bahisle işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında bu hakkı kullanıp kullanmayacağı sorulmaksızın ve herhangi bir gerekçeye dayanmaksızın ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği kendisine sorulmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmaması,