Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/6473 K.2015/2610

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi:

Sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan açılan dava sonunda yokluğunda verilen mahkumiyet kararları sanığa 25.03.2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, tebligat parçası üzerinde tebligatın muhtara yapılma sebebinin belirtilmediği gibi en yakın komşusuna, yöneticiye yada kapıcıya haber verildiğine ilişkin herhangi bir şerhin bulunmadığı, haber verilen kişinin isim ve imzasının da bulunmayıp tebligatın bu haliyle usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine verdiği 17.11.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, gereği görüşülüp düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.09.2013 tarih ve 2013/33411 Esas sayılı iddianamesi ile, Ankara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın mütalaası, vergi suçu ve ekindeki raporlara uygun olarak sanık hakkında, ''2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından kamu davası açıldığı,

''sahte fatura kullanmak'' suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, kararın gerekçe kısmında sahte fatura düzenlemek suçunun sübutu kabul olunmasına karşın kısa ve gerekçeli kararda iddianame dışına çıkılarak sanığın 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığından bahisle yazılı şekilde hükümler kurulması,