Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/6970 K.2015/6732

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 21.11.2012 tarih 2011/582 E 2012/583 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/10874 Esasında kayıtlı olan, İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 18.06.2012 tarih 2011/572 E 2012/328 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/6349 Esasına kayıtlı olan, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 06.06.2012 tarih 2011/436 E 2012/343 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/5905 Esasına kayıtlı olan,

İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarih 2011/480 E 2013/160 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/12549 Esasına kayıtlı olan ve İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 15.10.2012 tarih 2011/536 E 2012/440 sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2015/10779 Esasına kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmalarına karar verilen dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyalar getirtilip incelenerek mümkün olanların birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde ise, suç ve iddianeme tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,