Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/7379 K.2016/22494

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişisinin, izin alınan alan dışına çıkılan, açma yapılan ve ağaç kesilen alanın A harfi ile gösterilen kısmın 11270 m², B harfi ile gösterilen kısmın 22408 m² ve C harfi ile gösterilen kısmın 109071 m² olduğunun belirtilmesi,

orman bilirkişisinin raporunda ise fen bilirkişisinin C harfi ile gösterdiği 109071 m² alanda açma yapılıp yapılmadığına hiç değinilmeden, A harfi ile gösterilen alanın memleket haritasında açıklık alan olduğu için orman olmadığının, B harfi ile gösterilen alanın ise bir kısmının ormanlık alanda kaldığı ancak buraya bir tecavüz bulunmadığının belirtilmesi karşısında, alanında uzman orman ve harita bilirkişileri ile yeniden keşif yapılıp orman kadastro haritası, memleket haritası ve maden şirketine izin verilen alanın belirtildiği belgeler ile dava konusu yerde tutanak mümzilerinin yer gösterimi ile yeniden keşif yapılarak,

maden şirketine izin verilen alanın sınırlarının belirlenmesi ve sınır dışına taşıldığı iddia edilen alanların ormanlık alanda kalıp kalmadığı, suç tarihinde maden şirketinin maden arama ve çıkarma faaliyetinin aktif olup olmadığı hususlarının tereddüde yer bırakmayacak şekilde tespitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması;