Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/7469 K.2018/12310

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında yapılan ihbar üzerine dosyada orman amenajman haritası bulunan dava konusu yere gidildiğinde, 4-7 yaşları arasında toplam 105 adet çam ve akasya fidanının keçiler tarafından kabukları soyularak yenmek suretiyle hayatiyetlerini kaybettiğinin görüldüğü, bunun üzerine 07.03.2013 tarihli suç tutanağının tutulduğu,

ihbar eden ...'un alınan ifadesinde sanığı bizzat keçileri otlatırken gördüğünü beyan ettiği, 26.03.2013 tarihli tutanaktan köydeki keçi sürüsünün bir tek sanığın abisi olan ... adına kayıtlı olduğu ve 01.04.2013 tarihli tutanaktan sanığın olay günü keçileri otlattığı ayrıca fidanların bulunduğu ormanda minimum 3 yıldır yabani dağ keçisine rastlanılmadığı anlaşılması karşısında alanında uzman olan orman ve fen mühendisi bilirkişi ve dava konusu yeri bilen mahalli kişilerle birlikte yeniden keşif yapılarak,

suça konu yerin orman,mera vb. vasıfları kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,