Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/7544 K.2016/2184

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın işgal ve faydalanma suçunu yeniden tarla açmak suretiyle işlediği bilirkişi raporu ile anlaşıldığı halde 6831 sayılı Orman Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

1- Sanığın tarla açma suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Yakacak nitelikli ağaç kesme suçundan kurulan hüküm yönünden ise;

Mahkemenin sanık hakkında yakacak nitelikte emval veren ağacı motorlu testere ile kesmesi nedeniyle önce yakacak nitelikte emvalden dolayı cezada indirim uygulanıp sonra motorlu testere kullanılmasından ötürü artırım yapılması gerekirken aksi yönde uygulama yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan,