Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/7700 K.2015/7111

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu’na aykırı davranmaktan kabahatli R..

U.. hakkında, 4915 sayılı Kanun’un 6/2, 20, 28, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca uygulanan 32819 seri no.lu yarı otomatik av tüfeğinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine dair Karaman Valiliğinin 18/07/2014 tarihli ve 2014-28-a sayılı kararına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararının kaldırılmasına ilişkin Karaman Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/08/2014 tarihli ve 2014/220 değişik iş sayılı kararına vaki itirazın reddine dair merci Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/10/2014 tarihli ve 2014/358 değişik iş sayılı kararı ile.

4915 sayılı Kanuna muhalefet eyleminden kabahatli R.

U.’un aynı Kanun’un 4, 5, 6 ve 24. maddeleri uyarınca 1508 Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair Orman ve Su İşleri Bakanlığı 8. Bölge Müdürlüğü Karaman Şube Müdürlüğünün 18/07/2014 tarihli ve 2014/151040 sayılı idari yaptırım kararına vaki başvurunun aynı konuda daha önce karar verildiği gerekçesiyle reddine ilişkin Karaman Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/09/2014 tarihli ve 2014/221 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 11/05/2015 gün ve 30138 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2015 gün ve KYB.

2015-177264 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/10/2014 tarihli ve 2014/358 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan değerlendirmede;

1-Muterizin başvurusunun Karaman Valiliğinin 18/07/2014 tarihli mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin karar olmasına karşın, aynı eylem nedeniyle kabahatli hakkında Orman ve Su işleri Bakanlığı Karaman Şube Müdürlüğünce tesis olunan 18/07/2014 tarihli ve 2014/151040 sayılı idari para cezası kararı hakkında da karar verildiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar tesisinde,

2-Karaman Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 2014/220 değişik iş sayılı kararda, yapılan denetimde av hayvanının ele geçirilmemiş olması, bizatihi av tüfeği bulundurmanın avlanma anlamına gelmeyeceği gibi hususlara nazaran avlanma yapıldığına dair somut tespit bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de; olay tarihinde 00.20 sıralarında tutulan av kabahat tutanağındaki tespitler ile 4915 sayılı Kanun’da avlanmanın sadece yabanıl hayvanların ele geçirilmesi değil ele geçirmeye çalışma faaliyeti olarak öngörülmesi karşısında idari yaptırım kararının hukuka uygun olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisinde,

Karaman Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/09/2014 tarihli ve 2014/221 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Karaman Sulh Ceza Hâkimliğince muterizin başvurusuna konu idari para cezası kararı hakkında aynı Mahkemenin 2014/220 değişik iş sayılı kararı ile karar tesis edildiği gerekçesiyle başvurunun reddine dair karar verilmiş ise de; 2014/220 değişik iş sayılı dosyasında muterizin başvurusunun mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırım kararı olduğu gözetilmeksizin işin esasına girilerek karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozmaya konu Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/10/2014 tarih ve 2014/358 değişik iş sayılı kararına yönelen ihbarnamenin 2 nolu bendi yönünden yapılan incelemede;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir Kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek Kanuna aykırılık halleri, olağan Kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Kabahatlinin üzerine atılı eylemin unsurlarına ve ele geçen av tüfeğinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine dair kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen neden yönünden delillerin tartışılıp değerlendirildiği cihetle, mahkemece delil takdiri yapılarak karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Kanun yararına bozmaya konu Ereğli (Konya) Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/10/2014 tarih ve 2014/358 değişik iş sayılı kararına yönelen ihbarnamenin 1 nolu bendiyle Karaman Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/09/2014 tarih ve 2014/221 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;