Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8014 K.2017/5239

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayetçi Tesiyap Meslek Birliğinin suça konu eserlerle ilgili olarak 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmemesi karşısında, tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek, TCK'nın 50/3. maddesine aykırı davranılması,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında; hapis cezasının ertelenmesi müessesesine göre daha lehe olan CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun objektif ve subjektif şartları değerlendirilerek uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi gereğince, yasal olarak tayin edilen zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi,