Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8100 K.2015/3099

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi,

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 11/09/2010, iddianame düzenleme tarihinin ise 25/03/2011 olduğu, aynı gün incelemesi yapılan Dairemizin 2015/8207 Esas numarasında kayıtlı İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2012/51 Esas-2012/455 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 24/10/2010 iddianame düzenleme tarihinin ise 25/01/2012 olduğu, yine aynı gün incelenen Dairemizin 2015/5596 Esas numarasında kayıtlı İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/194 Esas-2012/57 Karar sayılı dosyasında ise suç tarihinin 05/11/2010, iddianame düzenleme tarihinin 28/04/2011 olduğu,

anılan her üç dosyada da sanığın seyyar tezgahta bandrolsüz CD/DVD satarken yakalanması karşısında; ilk iddianame tarihine kadar tespit edilen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç oluşturduğu gözetilerek, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesi,