Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8177 K.2015/3381

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tebliğnamede sanık olarak gösterilen F.. A.. hakkında kurulan hükme yönelen bir temyiz olmadığından sanık A.. K..'in temyiz talebine hasren inceleme yapılmıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın adli sicil kaydına konu olan Ankara 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/562 Esas, 2007/608 sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı ve karar tarihi itibariyle, 1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,