Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8239 K.2016/19581

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Aynı gün sanığın işyerinde yapılan aramada, sanığın birden çok hak sahibine ait taklit ürünü satışa arzettiğinin saptanması ve birden fazla hak sahibinin şikayetçi olması karşısında, sanık hakında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve subjektif koşulların varlığı halinde, CMK'nın 231/5. madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı Kanun'un 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir.

Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi gerekir.

Somut olayda, katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, sanık .... sabıkasız olması karşısında, mahkemece zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanık .... adli sicil kaydındaki 05.11.2004 suç tarihli marka hakkına tecavüz suçuna ilişkin olarak, 556 sayılı KHK'nin sanığa atılı 61/A-c maddesinde cezai yaptırıma bağlanan eylemlerin düzenlendiği hükümler Anayasa Mahkemesinin 03.01.2008 gün ve 2005/15 - 2008/2 sayılı kararıyla. "556 sayılı KHK'nın itiraz konusu 9 ve 61. maddelerinde belirtilen eylemlere, 5194 sayılı Kanun ile değiştirilen 61/A maddesinde ceza yaptırımı öngörülmektedir.

Suç ve cezalara ilişkin esasları düzenleyen 38. madde Anayasa'nın ikinci kısmının ikinci bölümünde yer aldığından bu konudaki düzenlemelerin kanun hükmünde kararname ile yapılması olanaklı olmadığı gibi, bu eylemlere ceza öngören maddenin Kanunla düzenlemesi de bu sonucu değiştirmez.

Bu nedenle, itiraz konusu 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 9. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının (b) bentleriyle 61. maddesinin anılan bentler yönünden incelenen (a) bendiyle (c) bendi Anayasa'nın 38 ve 91. maddesine aykırıdır.

İptali gerekir" gerekçesiyle iptal edilmiş ve 01 Ocak 2009 tarihinden sonra 5237 sayılı TCK'nın 2. ve 5. maddelerinin de yer aldığı genel hükümlerin, özel Kanunlar açısından da uygulanmasının zorunlu olması ve Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı göz önüne alındığında sanığa atılı eylemin suç olmaktan çıkarılmasından dolayı, söz konusu ceza ile ilgili uyarlama yargılaması yapılıp, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması koşulları ile CMK 231. maddenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,