Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8479 K.2015/6487

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman mühendisi bilirkişisinin 01.06.2013 tarihli raporunda ve 25.06.2016 tarihli ek raporunda; dava konusu yerde kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunmadığının, tapulama harici alanda bulunduğunun, 1992 tarihli memleket haritasında açık renk ile belirtilen alanda olup etrafının bol miktarda ibreli ağaçlarla kaplı, orta yaşlı ve sağlıklı bireylerin bulunduğu karaçam ve meşe ormanı ile çevrili, eğitiminin %18-20 olduğunun, toprak yapısının işlenmemiş taşlı yapıya sahip olduğunun belirtilmesine karşılık alanın orman sayılan yerlerden olmadığının belirtilmesine,

fen bilirkişisinin raporunda, dava konusu yerin 157 ada 1 nolu parselin doğu sınırına bitişik olduğunun belirtilmesine göre; dava konusu yerin kadastroda hangi vasıfla tescil harici bırakıldığına ilişkin belgelerin celbedilerek, farklı orman ve harita mühendisi bilirkişileri vasıtasıyla ve zabıt mümziinin yer gösterimi suretiyle davaya konu yerde keşif yapılarak eski tarihli memleket ve amenejman haritaları ile hava fotoğraflarının celbedilerek birlikte mahale tatbiki ile diğer teknik özelliklerinin de değerlendirilerek suça konu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının, geçmiş zaman içinde ormandan kazanılıp kazanılmadığının,

halihazırdaki durumu itibariyle arazi görünümünde olmakla birlikte toprağının orman toprağı vasfında veya orman içi boşluk olması halinde yerin orman olarak kabulü gerektiği de nazara alınarak suç tarihi itibariyle yerin vasfının şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,