Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8517 K.2015/4549

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-B maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Binnaz Tuncer hakkında Çorlu Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliğinin 22/02/2010 tarihli ve FT 008609 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 270,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/04/2013 tarihli ve 2013/4 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/05/2015 gün ve 30896 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/05/2015 gün ve KYB.2015-178931 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince itirazın 09/04/2013 tarihli kararla kesin olarak reddedilmesinden sonra yapılan itirazın reddine dair aynı Mahkemenin 19/01/2015 tarih ve 2015/152 değişik iş sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın keza reddine ilişkin mercii Tekirdağ Sulh Ceza Hakimliğinin 23/02/2015 tarihli ve 2015/74 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

Hız sınırı ihlali yaptığı kamera görüntüsü ile tespit edilen itiraz eden hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 116. maddesindeki yetkiye dayanılarak tescil plakasına düzenlendiği anlaşılan idari para cezasına karşı itiraz eden tarafından yapılan başvuru üzerine Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verilmiş ise de, Çorlu İlçe Emniyet Müdürlüğünce konu ile ilgili EDS görüntülerinin incelenmesinde kural ihlali yapan aracın gri renkli 34 V 5924 plakalı Audi marka araç olduğunun,

itiraz eden hakkında plakanın harf grubunun benzerliği nedeni ile yanlışlıkla 34 Y 5924 plakalı Toyota marka aracına ceza tutanağı düzenlendiği anlaşılmakla, başvurunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;