Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8530 K.2015/4936

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan sanık Ü.. T..'nın anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 1.660 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2014 tarihli ve 2013/420 Esas, 2014/320 sayılı Kararı aleyhine Adalet Bakanlığı'nın 11/05/2015 gün ve 29887 sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25/05/2015 gün ve KYB. 2015-183324 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca, 05/03/2013 tarihinde sanık tarafından müşteki ait hattın, müştekinin kimlik bilğileri kullanılmak suretiyle ve sahte taşıma talep formu düzenlenerek başka bir GSM firmasına taşındığı iddasıyla sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1. maddesi uyarınca özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının yapılan yarğılaması neticesinde,

suça konu eyleminin 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56/3. maddesine aykırılık oluşturulduğu gerekçesiyle ve aynı Kanun'un 63/10. maddesi uyarınca sanığın 100 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasından Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak neticeten 83 gün karşılığı 1.660 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

karar tarihinden önce 19/02/2014 tarihli Resmi Gazatede yayınlanarak yürürlüğe giren 6518 sayılı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 105. maddesi ile 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesinde yer alan ''...İkinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler yirmi günden yüz güne kadar;

üçüncü fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler yüz günden beşyüz güne kadar...'' ibaresi ''...İkinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar...'' şeklinde değiştirildiği, Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında uygulanan 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesinde üst sınırından ceza tayin edildiği yönünde hüküm fıkrasında ve hükmün gerekçesinde herhangi bir açıklama ve belirleme yapılmadığı nazara alındığında, sanık hakkında 5809 sayılı yasanın 63/10. maddesi uyarınca verilen temel cezanın alt sınırdan belirlenerek,

50 gün üzerinden indirim yapılmak suretiyle para cezasının hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozması isteminde bulunulmakla geregi görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide ''olağanüstü temyiz'' olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay'ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olup,

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin taktirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.