Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8555 K.2015/6696

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında, 21.05.2012 tarihli iddianame ile belirtilen yıllarda ayrıca sahte fatura düzenlediği iddiası bulunduğundan anılan bu suçtan mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ç.. Orman Ürünleri Mob. Dem. Çel. İnş. Taah. Nak. Teks. San. Ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı ve müdürü olan sanığın 2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığının iddia edildiği olayda; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, gerçek mal ve hizmet alımı yaptıklarını ve aldıkları faturaları kullandıklarını savunması, sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine düzenlendiği iddia edilen faturaların konulmadığının anlaşılması karşısında, suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek,

kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, suça konu faturaları düzenleyen şirket veya kişiler haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, birleştirilmeleri mümkün değilse getirtilerek incelenip bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,