Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8615 K.2015/5973

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında hatalı olarak yazılan suç tarihinin sahte faturanın düzenlendiği 28.03.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturanın Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında sahte olarak düzenlendiği iddia edilen 28.03.2007 tarih ve A-027317 seri sıra numaralı faturanın 3. nüshasının ibraz edildiğinden söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında;

Suça konu faturanın onaylı sureti getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre ise;

a- 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesinde ki ''sahte fatura düzenlemek'' ile aynı Kanun'un 359/a-2 maddesindeki ''belgeleri tahrif etmek'' suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden eylemin kül halinde 359/a-2 maddesindeki suçu oluşturduğunun kabulü ile eksik ceza tayini,

b- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesi tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,