Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8673 K.2015/5592

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu,

defter ve belge ibraz etmemek suçunda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında, sanığın adli sicil kaydındaki 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetlere ilişkin ilamlarının 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince idari yaptırıma dönüşmesi, diğer ilamının ise silinme koşullarının oluşması ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmaması karşısında;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması bakımından CMK'nın 231. maddesindeki subjektif şartlara göre değerlendirme yapılması gerekirken sabıkalı oluşu ve idarenin zararının giderilmemesi gerekçeleriyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,