Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/8674 K.2015/4873

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık her ne kadar 13.01.2010 tarihinde, 2006-2007 yıllarına ait defter ve belgelerin tesliminin vergi denetmenliğince telefonla aranarak istenmesi üzerine kardeşine ait Anadol marka bir pikap ile sözkonusu defter ve belgeleri götürmekteyken kaza yaptığını, ön lastiğinin patladığını, şarampole inip bir kaya parçasına çarptığını ve sonrasında aracın alev alıp yanması sonucu araç içindeki bir kısım defter ve belgelerin yandığını, yanmayanların ise itfaiyenin tuttuğu su ile tahrip olduğunu, geri kalan ve tahrip olan bu defter ve belgelerin ise daha sonra olay yerine gelen jandarma ekibi tarafından alındığını beyan etmiş ise de,

yangına dair yalnızca itfaiye raporu sunması, kolluğun tutanak tutmasını istememesi, kazada herhangi bir yara almaması, yanan aracın ekonomik değeri çok düşük bir araç olması ve yanmadığı halde ıslanmak suretiyle zarar gördüğünü söylediği bir kısım defter ve belgelerin ise jandarma komutanı tarafından alındığını bildirmesine karşın jandama komutanının bunu doğrulamaması ve hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde;

sözkonusu yangın olayının vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliğinde olduğu anlaşılmakla, yasal defter ve belgeleri saklamak ve gerektiğinde ibraz etmekle yükümlü bulunan sanığın atılı suçu işlediği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,