Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/941 K.2015/545

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen orman alanlarının işgali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Hükmün 12. bendinde hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak cezaların infazı tamamlanıncaya kadar TCK. 53/1 maddesinin a,b,c,d,e bentleri gereğince haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hüküm fıkrasına “cezanın infazı tamamlanıncaya kadar” ibaresi çıkarılarak; YOKSUN BIRAKILMASINA, ibaresinden önce “ 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın ( c ) bendinde yazılı “sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkradaki diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar” biçiminde