Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/9473 K.2017/7431

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli sanığın imzasını taşıyan 23/03/2012 tarihli suç tutanağı ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 28.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda suç konusu yerin 1988 yılında kesinleşen orman tahdidi içinde bulunduğunun belirtildiği, kesinleşen orman tahdidinin herkes tarafından bilinmesi gerektiği halde yolu genişletmek maksadıyla orman diri örtüsünün kaldırılarak açma yapılması suretiyle gerçekleştirilen işgal ve faydalanma eyleminde suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2 maddeleri ile cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,