Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/9490 K.2018/12988

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece kabahat oluşturduğu kabul edilen eylemin suç oluşturacağına yönelik temyiz dilekçesinin bulunması karşısında idari para cezasına ilişkin düzenlenen kesinleşme şerhinin hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen idari para cezası yaptırımına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre ele geçen kestane, yapacak, maden-direk nitelikteki emvâlin mahiyeti, niteliği, cinsi ve sayısı itibarıyla 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında kalmadığı, bu itibarla kaçak olarak emvâl bulundurmak şeklinde gerçekleşen eylem nedeniyle sanığın 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesi uyarınca işlediği suçun sübuta erdiği ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun önödemeyi düzenleyen 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesine aykırılık suçunun önödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla; sanık hakkında önödeme prosedürü uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,