Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/9491 K.2018/9018

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)6831 sayılı Kanun'un 6217 sayılı Kanun ile değişik 91/5. madde ve fıkrasında öngörülen cezanın idari para cezasına dönüşmesi karşısında sanık hakkında tekerrüre esas alınan Türkeli (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 30/03/2010 gün ve 2005/98 Esas, 2010/44 Karar sayılı ilâmı ile anılan Kanun maddesine dayanarak verilen cezanın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2-)TCK’nın 50/3. maddesi gereği fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan ve engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin Kanuni zorunluluk olduğunun düşünülmemesi,

3-)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,