Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/9827 K.2018/10233

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların suça konu maden ocağını 01/11/2012 olan suç tarihinde işletme ruhsatı olmadan işlettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların 6831 sayılı Kanun'un 92/2. maddesinden cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek 92/1 ve 93/1,2. maddelerinden cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıklar müdafiinin 23/05/2013 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK'nın 50. maddesindeki paraya çevirme hükmünü de kapsadığı gözetilerek, CMK'nın 34, Anayasa'nın 141/3, CMK'nın 289/1-9, CMK'nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi,