Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/9919 K.2018/11035

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında tek bir fiile dayalı olarak 6831 sayılı Kanun'un 108/1, 91. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan davada, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesi kapsamında kaldığı halde, yalnızca kesme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yerine dava konusu tek fiilin bölünmesi suretiyle iki ayrı suçtan hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1-Suç tutanağı ve bilirkişi raporunda suça konu emvalin yakacak nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında sanık hakkında hükmolunan cezada 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümlesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli kararda sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/1-5. ve 108. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen 6831 sayılı Kanun'un 91/1. ve 108. maddelerine göre hüküm verilerek gerekçeli karar ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

3-Yediemine alınmayan motorlu testere hakkında infazı mümkün olmayacak şekilde müsadere kararı verilmesi,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,