Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/9925 K.2017/4606

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dava konusu yere ilişkin Kadastro Mahkemesinin 2007\183 Esas sayılı dosyasında alınan üç kişilik bilirkişi heyetinin dava konusu yerin orman alanı içinde kaldığına dair raporu sonucu davanın reddi ile alanın orman olarak tespitinin devamına dair verilen kararın Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından onanması, sanığın işgal ve faydalanma suçundan yargılandığı Kahramanmaraş 4. Sulh Ceza Mahkemesinin yapmış olduğu keşif sonucu düzenlenen fen ve orman bilirkişilerinin de dava konusu yerin kesinleşmiş orman alanı içinde kaldığını belirtmeleri karşısında sanığın mahkumiyetine dair mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,