Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/10057 K.2019/10217

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında yapılan kovuşturma sonucunda, sanıkların işgal ettiği alanın 14.04.2014 tarihli kadastro teknik bilirkişilerce düzenlenen rapor da ve hükme esas alınan 28.04.2014 tarihli orman mühendisi bilirkişi raporunda da, kadastrosu kesinleşmiş orman alanı olup kadastronun aleni olup herkesçe bilindiğinin kabulü, sanıkların ikrarı ile bu alana ayrı ayrı ev yaptıkları ve kesinleşmiş orman kadastrosu bulunan alanın orman sayılan alan olduğunun da şüphesiz olarak kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,