Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/10127 K.2017/2901

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 15 gün hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasından, İstanbul 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/336 Esas ve 2012/4 karar sayılı kararı ile hükmedilen ve kesinleşen 6000 TL ve 80 TL adli para cezasının mahsubu sonucu sanığın 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerekirken, TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den çevrilerek sanığın 1500 TL ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,