Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/10270 K.2018/4314

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Uray Vergi Dairesi Müdürlüğünün 08/04/2015 tarih ve 10904 sayılı yazısında, borçlu şirketin mükellef kaydının faal olmakla beraber 17/05/2012 tarihinde yapılan yoklamada iş yerinde faaliyetine devam etmediğinin ve kapalı olduğunun belirtilmesine rağmen, mahkemece hatalı değerlendirme ile şirketin 17/05/2012 tarihinde resen kapatıldığı kabul edilerek yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kabule göre,

Borçlu şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı olan adresine 11/07/2014 tarihinde hacze gidildiği ve adreste borçlu şirketin bulunmadığının anlaşılması karşısında suçun işlendiğinin öğrenildiği tarih olarak 11/07/2014 tarihli haciz tarihinin suç tarihi olarak kabulü gerekirken karar başlığında 15/09/2014 olarak yazılması