Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/10386 K.2017/11815

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

...'nin dava konusu materyal ile ilgili olarak 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği (04/01/2013 tarihinde hak sahibi olunduğu öğrenilip, şikayetçi olunmasına rağmen, hak sahipliğini gösterir belgelerin süresinden sonra 08/07/2014 tarihinde dosyaya sunulduğu) gözetildiğinde, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 71/1, 81/13 maddeleri gereğince uygulama yapılması,

Kabule göre;

1-Sanık hakkında hüküm kurulurken 5846 sayılı Kanun'un 71/1. maddesine göre temel ceza belirlenip, aynı Kanun'un 81/13. maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılması sonucunda 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,