Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/10759 K.2017/8062

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın yokluğunda verilen hükmün, 07/11/2012 oturumda bildirdiği son adres yerine, usulsüz şekilde, doğrudan MERNİS adresinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakla; temyizin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü ile, yapılan incelemede;

Katılan ... vekilinin 31/01/2012, katılan ... vekilinin 09/02/2012 havale tarihli dilekçelerinde, uzlaşmayı kabul etmediklerini belirttikleri anlaşılmışsa da, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşmaya yönelik beyanların hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 71. maddesinde öngörülen suçlar yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,