KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2016/10894 E., 2018/6777 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2018
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Şikayetçi
- ...
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,
1-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Gönderilen haciz ihbarnamesine yönelik olarak verilen cevapta sanığın imzasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken sonuç itibariyle suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, temyiz davasının esastan reddiyle HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Müşteki vekilinin 26/02/2013 tarihli şikayet dilekçesinde sanık ...’a ilişkin herhangi bir şikayeti bulunmadığı halde anılan sanık hakkında da yargılama yapılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
3-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın üçüncü şahıs spor kulübünün genel saymanı sıfatıyla gönderilen haciz ihbarnamesine cevap verdiğinin anlaşılması karşısında, anılan kulüp adına hareketle cevap verme yetkisinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Kabule göre de;
Üçüncü şahıs ile takip borçlusu arasında yapılmış ve TFF'na bildirilmiş olan sözleşmeye göre, sanığa aylık 5.000 TL ücret ödemesi yapılması kararlaştırıldığı ve söz konusu sözleşmenin haciz ihbarnamesine cevap tarihinde geçerliliğini sürdürdüğünün ../..
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2016/10894, K. 2018/6777, 4 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama