Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11093 K.2016/20571

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinin 5237 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu 11.10.2005 tarihi olduğu halde 765 sayılı TCK'nın lehe olduğundan söz edilerek hatalı olarak 765 sayılı TCK hükümlerine göre zamanaşımı gerçekleştiğinden düşme kararı verilmiş ise de, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi gereğince zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu ve inceleme tarihine kadar bu sürenin geçtiği anlaşılmakla, sanığa isnat edilen suçun cezasının üst haddine göre davanın 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli, 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 12.05.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin geçmiş olduğunun anlaşılması karşısında düşme kararı yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,