Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11358 K.2018/1372

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olduğu, 5237 sayılı TCK'nın hazırlanmasında esas alınan suç teorisine göre bu durumda yani suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması halinde tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılamayacağından meslek birliklerinin şikayetçi olması halinde de durumun değişmeyeceği cihetle.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında, Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/12/2014 tarih ve 2014/333 Esas, 2014/649 Karar sayılı kararı ile verilip Dairemizin 08/10/2015 tarih, 2015/15740 Esas, 2015/5271 Karar sayılı kararı ile (temyizin reddine dair ek karar) onanarak kesinleşen dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre;

1-Dava konusu materyal ile ilgili olarak 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde, şikayetçi olan ve hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz eden herhangi bir kimsenin bulunmadığı gözetildiğinde, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 71/1, 81/13. maddeleri gereğince uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

3-10/04/2013 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen bandrolsüz ve usulsüz bandrollü materyaller dışında kalan, adli emanette bulunan ve suç unsuru taşımayan materyallerin sanığa iadesine karar verilmesi gerekirken, müsaderelerine karar verilmesi,