Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11551 K.2016/21066

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında, 21/02/2012 tarih ve 2011/167 Esas, 2012/27 sayılı ilamla hükümlülüğüne, CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, hükmün kesinleşmesinden sonra 11/11/2012 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle, .... Sulh Ceza Mahkemesinin 26/03/2013 tarih ve 2013/17 Esas, 2013/174 karar sayılı ilamı ile hükümlülüğüne karar verilip, kararın kesinleşmesinden sonra mahkemesine yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp, yeniden hüküm kurulmuşsa da,

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ... tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2- ..... Kooperafinin yönetim kurulu üyesi olan sanığın 2005 yılı olağan genel kurul toplantısını yasal süresi içerisinde yapmama şeklindeki eyleminden dolayı 1163 sayılı Kanunun Ek 2/2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın hapis ve adli para cezalarıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de.

1163 sayılı Kanun'un ek 2/2. maddesinde yer alan “Bu madde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezalar paraya tahvil edilemez” hükmünün 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırıldığı ve 5237 Sayılı Kanun'un 5. maddesinde yer alan "Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır." düzenlemesi uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren özel kanunların TCK'nın genel hükümlerine aykırı hükümlerinin uygulanamayacağı cihetle,

daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyen sanıklar hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesinde düzenlenen “Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşının bitirmiş bulunanların mahkum olduğu bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/06/2011 tarih, 2009/14298 Esas,

2011/8362 Karar sayılı bozma kararından önce hükmolunan “25 gün boyunca kooperatif üyesi ve denetçisi olmaktan men edilmesi” tedbirinin hukuken geçerli olmadığı da gözetilerek, TCK'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,