Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11569 K.2017/2906

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1- 5846 sayılı Kanun’un 81/4. maddesi uyarınca verilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının TCK’nın 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu 1 yıl 12 ay yerine 2 yıl hapis cezası şeklinde fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, infazda tereddüt yaratacak biçimde taksit sayısının gösterilmemesi,