Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11726 K.2017/5361

6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’nın, eylemin kabahat teşkil ettiği gerekçesiyle 6831 sayılı Kanun’un 91-5. maddesi uyarınca 307 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına, fiilin işlenmesinde kullanılan bir adet balta, 2 adet tahra ve bir adet römorkun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54. maddesi gereğince müsaderesine dair Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2015 tarihli ve 2014/615 Esas, 2015/751 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 11/06/2016 gün ve 4279 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2016 gün ve KYB. 2016/262219 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre sanık hakkında yargılama konusu aynı fiile ilişkin olarak Orman İşletme müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 01/09/2014 tarihli suç tutanağına istinaden 02/09/2014 tarihinde idari yaptırım kararı verildiği gözetilmeksizin, aynı eylem nedeniyle yürütülen yargılama sonunda 6831 sayılı Kanun’un 91/5. maddesi uyarınca idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde;

2-6831 sayılı Kanun’un 91/5. maddesindeki “14'üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukarıdaki fıkralarda yazılı bulunmayan fiilleri işleyenlere, ikiyüzelli Türk Lirasından ikibin Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir.

Bu fiillerin, 3 üncü madde gereğince orman rejimi altına alınan yerlerde veya 23'üncü, 24'üncü ve 25'inci maddeler gereğince muhafaza ormanı veya milli park olarak ayrılmış ormanlarda işlenmesi halinde verilecek idarî para cezası beşyüz Türk Lirasından az olamaz.

Bu fiilin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine de karar verilir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran ve eylemin kabahat teşkil etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 54. maddesindeki müsadere hükmünün uygulanma kabiliyeti bulunmadığı gözetilmeksizin,

maddedeki düzenleme uyarınca kabahat fiilinin işlenmesinde kullanılan araçların mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilemeyeceği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;