Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11748 K.2017/7836

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık ...’ün, anılan Kanun'un ek 2/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 450,00 Türk lirası ve 600,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/11/2009 tarihli ve 2008/1645 esas, 2009/1638 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-d maddesi uyarınca bozularak, sanığın 1163 sayılı Kanun'un 45. maddesi delaletiyle ek 2/2. maddesi gereğince 1 ay hapis ve suç tarihi gözetilerek 440,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

anılan Kanun'un ek 2/5. maddesi uyarınca hapis cezası paraya çevrilemeyeceğinden hükmolunan kısa süreli hürriyet bağlayıcı cezanın 647 sayılı Kanun'un 4/2. maddesi delaletiyle 4. maddesinin 1. fıkrası 4. bendi uyarınca “ceza müddeti kadar ikamet ettiği yerde umuma açık alkollü içki satılan yerlere gitmekten yasaklanması” tedbirine çevrilmesine infazın bu şekilde yapılmasına ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01/02/2012 tarihli ve 2011/8465 esas, 2012/1863 sayılı kararını müteakip,

hükümlünün tedbirin gereklerine uygun davrandığından bahisle kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca düşürülmesine dair Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2015 (13/10/2015) tarihli ve 2014/552 esas, 2015/161 sayılı ek kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/06/2016 gün ve 3997 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2016 gün ve... sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede.

Sanığın tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 1163 sayılı Kanun'un ek 2/2. maddesinden mahkum olan sanık hakkında olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.