Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11908 K.2018/12014

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Üçüncü şahsın 24/03/2014 tarihinde tebliğ edilen birinci haciz ihbarnamesine itiraz süresi geçtikten sonra 04/04/2014 tarihinde itiraz etmesi ve İİK’nın 89/4 maddesinin “Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini icra mahkemesinde ispat ederek üçüncü şahsın 338 inci maddenin 1 inci fıkrası hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini istiyebilir.

İcra mahkemesi tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında tazminat ve ceza sorumluluğu doğmayacağı gerekçesiyle sanığın beraatine ve tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun itiraz niteliği taşımayan beyanın vekille yapılmış olması nedeniyle beraat ve takip borçlusu ile üçüncü kişinin defter ve belgeleri ile aralarındaki sözleşme hükümleri karşılaştırılarak düzenlenmesi gerekirken sadece üçüncü şahsın defterleri incelerek düzenlenen yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak tazminat talebinin reddine karar verilmesi hükümler sonucu itibarıyla doğru olduğundan;

davalı vekilinin dava dosyasında vekaletnamesi de bulunmamasına karşın tazminat talebinin reddi neticesinde ancak davalı lehine hükmedilebilecek nispi vekalet ücretinin sanık lehine hükmedilmesi temyize konu edilmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.