Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/11991 K.2018/3798

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu'nun 10/2. ve 21/2. maddelerine aykırı olarak, gerekçeli kararın sanığın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre usulsüz olarak yapılması nedeniyle temyiz istemini süresinde olduğunundan eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine verdiği 16/09/2015 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, gereği görüşülüp düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “Ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 01.07.2014 tarihli yazısında şirketin adresinin ''..., ... Cad. ... Sokak No:2/3...'' olduğunun belirtildiği, dosya içerisinde sureti bulunan 28.11.2012 tarihli haciz tutanağında anılan adreste yapılan haciz işlemlerinde borçlu şirketin faaliyet adresinde bulunmadığının tespit edildiği, şikayetçi vekilinin ise İİK’nın 347. maddesinde düzenlenen fiilin öğrenildiği tarihten itibaren 3 ay süre geçtikten sonra şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,