Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12038 K.2016/21106

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklara sebebiyet verdikleri ortak yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, yargılama giderinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıkların temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen hükmün açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, yargılama gideri ile ilgili hüküm fıkrasından “müteselsilen" ibaresinin çıkarılması ve adli para cezasına çevirmede TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddelerinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi" biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulanan hükmün ONANMASINA 05/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.