Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12281 K.2019/6000

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. madde hükmüyle Sulh Ceza Mahkemeleri'nin kaldırılarak anılan maddenin yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihi itibarıyla Sulh Ceza Mahkemelerinde görülmekte olan dava dosyalarının bir ay içinde yetkili Asliye Ceza Mahkemelerine devredileceğinin bildirilmesi karşısında; karar tarihinde görevli olmayan ve kapatılan Düziçi Sulh Ceza Hakimliği'nce karar verilmesi,

2-Suç tutanaklarına göre, işgal edilen yerin genişletilerek kullanılmaya devam edilmesi ve sanığın daha önce hakkında tutanak düzenlendiğini savunması üzerine UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer bir eylem nedeniyle sanık hakkında Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarih ve 2014/284 esas, 2014/436 Karar sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2016/14798 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının mevcudiyeti, işbu temyize gelen dosyada bulunan tutanaklar ile 2016/14798 Esasında kayıtlı dosyada bulunan suç tutanağının aynı yer için düzenlenmesi,

Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/284 Esasına kayıtlı dosyasında mahkumiyet hükmü kurulduğu, suç tarihinin 05/12/2013 ve iddianame tarihinin 22/04/2014 olduğu, temyize konu dosya ile birleşen 2014/82 Esas sayılı dosyada suç tarihinin 02/01/2014 ve iddianame tarihinin 04/02/2014 olduğu dikkate alındığında hukuki kesinti gerçekleşmediği, bu suretle sanık hakkında belirtilen eylemlerin TCK'nun 43. maddesindeki zincirleme suçu oluşturması karşısında; anılan dosya birleştirilip sanığın üzerine atılı yukarıda belirtilen iki eylemle sınırlı olarak TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,