Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12471 K.2019/6010

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin 434 ada 1 nolu parsel sınırları içinde orta malı olarak yer aldığının belirtilmesi, orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin 28/11/2011 tarihinde kesinleşen kadastro sonucuna göre mera vasfıyla kayıtlı olması,

UYAP kayıtlarından yapılan incelemeyle 434 ada 1 nolu taşınmazın mera vasfıyla kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında 6360 sayılı Kanun ile TCK'nun 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmadığı dikkate alınarak sanık hakkında, TCK'nun 154/2. maddesinden ek savunma hakkı tanınarak hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle karar verilmesi,