Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12490 K.2017/11599

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra ve İflas Kanunu’nun 333/a maddesinde.

“Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların; ticari işletmenin borcu ödeyebilecek ekonomik güce sahip olmasına karşın kasıtlı olarak ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara sokmaları ve ayrıca bu eylemlerinin başka bir suçu oluşturmaması halinde cezalandırılacaklarının” hükme bağlanmış olması, somut olayımızda takibin kesinleştiği tarihte borçlu şirketin ödeme gücünün bulunup bulunmadığının dosya içeriğinden, 2012 yılına ait defter bulunmaması nedeniyle anlaşılamaması,

ancak Biga Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 21/05/2016 tarihli yazısında borçlu şirketin 31/12/2011 tarihi itibariyle resen terk edildiğinin belirtilmesi karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,