Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12586 K.2016/22476

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, eleştiri dışında, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan, "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece duruşma açılarak, sanığın duruşmaya çağrılması,

varsa diyecekleri sorularak yapılan yargılama sonucuna göre aynı Kanun'un 230. maddesi uyarınca hüküm fıkrasında bulunması gereken bütün hususlar da gözetilerek yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde ''Muhatabın adreste tanınmadığı ve muhtarlıkta kaydının olmadığı'' meşruhatıyla iade edilen tebligat yeterli sayılarak sanık duruşmaya davet edilmeksizin karar verilmesi,

2- Sanık hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulandığı 13/10/2009 tarihli kararın, CMK'nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanması gerektiği gözetilmeyerek hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi