Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12984 K.2017/2321

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Fethiye İcra Ceza Mahkemesinin 13/03/2015 tarihli ve 2014/885 esas, 2015/247 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/71 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/07/2016 gün ve 94660652-105-48-2022-2016 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2016 gün ve KYB.2016-323120 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Kovuşturma aşamasında, 27/06/2012 tarihli taahhüt tutanağı aslının icra dosyasında bulunmadığının anlaşılması üzerine, müşteki vekilince dosyaya ibraz edilen aslı gibidir onaylı örnek üzerinden borçlu sanığın ödeme şartını ihlal suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ve taahhüt tutanağı aslının hali hazırda icra dosyası arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, ilgili taahhüt tutanağı aslının temin edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

2-Kabule göre de, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 27/06/2012 tarihinde alınan taahhütnamede, takip tarihinden taahhüt tarihine kadar işleyen faiz miktarı gösterilmediği gibi, gösterilen faiz miktarının işleyen ve işleyecek faiz miktarı toplamı olup olmadığının da açık olmadığı ve bu konuda alacaklı vekilince verilmiş herhangi bir feragat beyanının da bulunmamış olmasına istinaden taahhüdün geçerli olmadığı anlaşıldığından, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;