Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12987 K.2017/5337

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-a maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Emet Hâkimi ( 137514) Kadir Özkaraya ait aracın tescil plakasına Konya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 05/12/2015 tarihli ve MA 12391739 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 189,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Konya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/03/2016 tarihli ve 2015/3839 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/07/2016 gün ve 5327 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/09/2016 gün ve KYB-2016/324118 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Emet Hakimi olarak görev yapan muterizin başvurusunun, ibraz ettiği Adalet Kartın meslek kimliği yerine geçmeyeceği gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de, bu hususun yargılama aşamasındaki basit bir araştırma ile tesbit edilebileceğinin mümkün olması karşısında;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/03/2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu sayılı ilamında da değinildiği üzere, idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma,

ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin Hakim olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla;