Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/12997 K.2017/1982

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...'ın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Mersin 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 01/03/2016 tarihli ve 2016/50 esas, 2016/240 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Mersin 2. İcra Ceza Mahkemesi’nin 13/05/2016 tarihli ve 2016/95 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/07/2016 gün ve 94660652-105-33-9006-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/09/2016 gün ve KYB.2016/327438 sayılı ihbarnamesi ile Daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre.

2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 20/10/2015 tarihli taahhütnamede işlemiş ve işleyecek faiz olarak 9.514,71 Türk lirası belirtilmiş ise de işlemiş ve işleyecek faiz miktarlarının ayrı ayrı hesaplanarak gösterilmediği,

bu konuda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;