Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/13004 K.2017/2283

Borçlunun ödeme şartını ihlali suçundan sanık ...’ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Erzincan 1. İcra Ceza Mahkemesinin 18/11/2015 tarihli ve 2015/511 esas, 2015/580 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli ve 2016/10 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/07/2016 gün ve 94660652-105-24-6314-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/09/2016 gün ve KYB.2016-318434 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın cezalandırılmasına dayanak olan Erzincan İcra Müdürlüğünün 2015/4520 takip sayılı dosyasında ödeme emrinin sanığa Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın mernis adresinin tebligattaki adresten farklı bir adres olduğu, bu nedenle tebligatın usulüne uygun olmadığı,

usulüne uygun olmayan tebliğe rağmen takip kesinleştirilerek haciz yapılmasının, haciz mahallinde alınan taahhüdün geçerli olmadığının ve bu taahhüde dayanılarak ceza verilmesinin hukuka uygun olmadığı belirtilerek itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 14/08/2015 tarihli taahhütnamede borçlunun tüm yasal sürelerden feragat ettiğini beyan etmesi ve alacaklı vekilinin de kabulde bulunması karşısında, bu beyanı İİK’nın 20. maddesi uyarınca süresinde yapılacak itirazlardan feragat anlamına geldiğinin kabul edilmesinin gerektiği gözetildiğinde, itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ise de,

borçlu sanık hakkında yürütülen Erzincan İcra Müdürlüğünün 2015/4520 esas sayılı takip dosyasında, sanığın ödeme taahhüdünü içeren 14/08/2015 tarihli haciz tutanağında işlemiş faiz olarak 339,51 Türk Lirası gösterildiği, bu faizin hangi dönemleri kapsadığı, icra takibinin kesinleştiği tarihten itibaren taahhüt tarihine kadar işlemiş faiz ve taahhüt tarihinden son taksit tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda bir ibare bulunmadığı, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının yer almadığı,

dolayısıyla taahhüt tarihi ile taksit tarihleri arasında işleyecek faiz alacağının gösterilmemiş olması nedeniyle sanığın taahhüdünün hukuken geçersiz bulunduğu, ayrıca sanığın sağlık mazeretinin bulunduğunu ve duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep ettiği 18/11/2015 tarihli dilekçe verdiği gözetilmeden, mazereti hakkında değerlendirme yapılmaksızın sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle karar verildiği değerlendirilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca, itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, itirazın kabulüne mercii sıfatıyla karar veren Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından itiraz konusu hakkında bir karar verilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma isteminin (1) no’lu nedeni yönünden yapılan incelemede;